acımasız bir oyun, hoyratlığı ve karmaşası karşısında mutlu olmak bile istemiyor insan.bir çeşit savunma taktiği gelişmiş gibi; mutlu olmak için çaba sarfetmeyi, enerji harcamayı bile bıraktırıyor zamanla.ama kabul etmek gerek ki mutluluk için çabalamayınca, daha çok emiyor enerjimizi bu oyun; en saçma, en dikenli kurallarıyla.kaybetmek le dolu bir kovalamaca.kaybetmek birini, uçup gitmesi senin yolundan, yada hayattan, hayalleri kaybetmek, idealleri kaybetmek, yolunu kaybetmek, umutları kaybetmek, neşeyi kaybetmek, en kötüsü de arama gücünü bulamamkla dolu..dinlenmenize fırsat verilmeden sürekli arenaya davet edildiğiniz bir oyun, nedensiz...