iii

tüfeğini depoya koydular,

esvabını başkasına verdiler.

artık ne torbasında ekmek kırıntısı,

ne matarasında dudaklarının izi;

öyle bir rüzgar ki,

kendi gitti,

ismi bile kalmadı yadigâr.

yalnız şu beyit kaldı,

kahve ocağında, el yaz yazısıyle:

'ölüm allahın emri,

ayrılık olmasaydı.