|
türkü, ezgiyle okunan ve bentlerden oluşan, genellikle yaratıcısı belli olmayan bir şiir biçimidir. Türkü, daha çok yedili, sekizli, onbirli hece kaliplariyla söylenir. bentler ve onları izleyen nakaratlar (bağlam ya da kavuştak da denir) kendi aralarında uyaklıdır.
nakarat, bazen bentlerle aynı kalıpta bazen farklı kalıplarda olur. dörder, üçer, ikişer dizelik bentlerle kurulan Türküler vardir. her bentten sonra yinelenen nakarat, dört, üç ya da bir dizeli olabilir.
baz Türküler, mani biçiminde dörtlüklerle kurulmuştur. bunların bazen yine mani biçiminde nakaratları olur. bir Türküyü ilk söyleyen halk sanatçısının adı unutulmuştur. ancak sahibi bilinen Türküler (karacaoglan Türküleri) de vardir.
bir Türkü, zaman boyunca türlü degişmeler uğrayarak yaşamasını sürdürür. Türküler, doğayı, aşkı, ayrılığı, ölümü, kahramanlik ve askerliği, günlük yaşamin türlü olaylarını konu edinir. kına gecesi, düğün, iş, oyun Türküleri vardır.
|
|
